شركت Raven یكی از كمپانی های خوب Activision است كه عناوین نسبتا خوبی در كارنامه دارد. پارسال با عرضه X-Men Origins: Wolverine نشان داد كه گاهی می توان بازی به خوبی فیلم آن ساخت و همزمان با فیلم عرضه كرد. Wolfenstein اگر نتوانست موفقیت سری های قبلی را تكرار كند، ولی بازی بدی نبود. پس از آن Raven تصمیم گرفت بازی نو آورانه تری نسبت به قبل بسازد. اما این نو آوری خالی از تقلید هم نبود كه اگر بخواهیم بازی جدید آن ها یعنی Singularity را بررسی كنیم، خواهیم دید که تقلید از بزرگانی مثل BioShock ،Half-Life و Resistance به وفور در آن به چشم می خورد. اما آیا این تقلید مفید بوده است؟

داستان بازی
جزیره ای عجیب به نام Katorga-12 در روسیه وجود دارد. منطقه ای كه قلب تحقیقات علمی و هسته ای این كشور است، به تازگی جریان های قوی از الكتریسیته و موج های عجیب در این منطقه به ثبت رسیده كه دولت این كشور نیروهای ویژه ای برای برسی این موضوع به این منطقه عجیب می فرستد. شما در ابتدا در نقش نیت رنکو (Nate Renko) یك خلبان در دوره مدرن هستید كه ناگهان موجی عجیب از دور شكل می گیرد و هلیكوپتری شما را منفجر می كند. شما به طور عجیبی از این حادثه جان سالم به در برده و حال با اتفاقات و جانوران عجیبی رو برو می شوید. روس ها از سال 1950 در این منطقه روی پروژه ای به نام عنصر 99 (Element 99) کار می کردند که به موجب آن قرار بود تا کنترل سفر به زمان را به دست بگیرند. اما تحقیقات آن ها با موفقیت کامل روبرو نمی شود و بر اثر یک اشتباه انفجار مهیبی در جزیره رخ می دهد و تمام ساكنان آن به شكل توده های زغال و خاكستر می میرند و بعضی از آن ها همانند زامبی ها به شما حمله می كنند. كم كم با پیشروی در داستان به یك وسیله ای عجیب بر می خورید كه روی دست سوار می شود و توانایی هایی مثل سفر در زمان و سالم و یا تخریب كردن اجسام را دارد و از همین جاست كه داستان اصلی شكل می گیرد و اساس گیم پلی با همین وسیله پیش می رود. داستان ایده تكراری دارد و به خوبی روایت نمی شود و همانند BioShock باید از نوارهای روی زمین به سرنوشت گذشته این منطقه پی ببرید. داستان ضعیف پیش می رود تا در آخر كمی نكات جالب به آن اضافه شده و خیلی زیبا تمام می شود. Singularity بازی ای نیست كه به داستان اهمیت زیادی دهد و همانند BioShock یك شاهكار باشد، ولی داستان مقدمه و زیربنایی برای گیم پلی جالب آن است.

گرافیك
همانند X-Men Origins: Wolverine این بازی هم از موتور Unreal Engine 3 استفاده می كند كه متاسفانه آن طور كه باید خوب طراحی نشده است. بافت های بی كیفیت و دیر لود شدن آن ها از ایرادهای قدیمی این موتور است كه در Singularity هم به چشم می خورد. طراحی محیط با پیشروی در بازی تكراری می شود و مكان های بسته سعی در ایزوله كردن بازی و القای حس تنهایی داشته اند. نورپردازی آن طور كه از این موتور انتظار می رود خوب نیست، ولی طراحی اسلحه ها بسیار خوب و با نهایت جزئیات انجام شده است. انیمیشن ها هم ضعیف هستند و فریم بازی هم در بعضی مواقع دچار افت می شود كه به سختی قابل تشخیص است. در كل Singularity حرف خاصی در زمینه گرافیك برای گفتن ندارد و البته ما با گرافیك ضعیفی هم روبرو نیستیم، ولی این طور كه مشخص است، از لحاظ جلوه های بصری Singularity می توانست خیلی بهتر از این باشد.

موسیقی/صداگذاری
متاسفانه صداگذاری تمام شخصیت ها با لهجه روسی است و به علت نبود زیرنویس خیلی سخت می توان دیالوگ ها به خصوص آن هایی كه در نوارها ضبط شده را تشخیص دارد، كه همین داستان ضعیف هم با این اجرای بد دیالوگ ها گنگ تر می شود. موسیقی خوب كار شده و جو لازم را می دهد، ولی متاسفانه با پیشروی در بازی تعداد قطعات تكراری زیاد به گوش می رسند و حتی در بعضی مواقع دیگر موسیقی هم پخش نمی شود.

گیم پلی
همانطور كه گفته شد، Singularity در زمینه گیم پلی از بازی های بزرگ بسیاری تقلید كرده كه نتیجه نسبتا موفق بوده است. Singularity یك Run 'n' Gun معمولی است كه باید فقط تیراندازی كرده و جلو بروید. به لطف استفاده از دستكش نیرومندی كه قبلا به آن اشاره شد، معماهایی در بازی وجود دارند كه زیاد جالب نیستند و پس از مدتی تمام آن ها یك شكل و تكراری می شوند. ولی وجود آن ها برا تنوع نتیجه خوبی داشته است. اسلحه های زیادی در بازی وجود دارند كه شلیك با آن ها واقعا زیبا است و خیلی خوب طراحی شده اند. شما می توانید با زدن یك دكمه سریعا بین دستكش و اسلحه سوئیچ كنید كه اسلحه ها در رزم خیلی قوی تر از نیروی های جادویی شما هستند. با پیشروی و ارتقاء دادن سلاح ها و شخصیت اول، بازی خیلی ساده می شود و عملا شما شكست ناپذیر می شوید، این در حالیست كه در اوایل بازی همین عامل، مخصوصا هنگام نبرد با موجودات جهش یافته، باعث ایجاد هیجان شده بود. در یكی از مراحل شما با یك غول بزرگ روبرو می شوید كه ما را به یاد هیولاهای عظیم Resistance می اندازد، ولی متاسفانه تنها یك بار با چنین Boss Fightی روبرو می شویم و جای خالی آن ها در تمامی مراحل حس می شود! اما دستكش نیرومند شما قابلیت های بسیار جالبی دارد. مثلا می توانید با استفاده از آن، مكان هایی مثل پله های ریخته شده و یا جعبه های زنگ زده را دوباره نو كنید. می توانید همانند اسلحه مغناطیسی دكتر فریمن (Dr. Freeman) در Half-Life 2 اجسام را از زمین برداشته و تكان دهید (متاسفانه فقط اشیاء محدودی قابل حركت هستند). همچنین همانند Time-Shift توانایی آهسته كردن زمان را هم دارید و یا می توانید همانند inFamous گلوله های مغناطیسی شلیك كنید. گیم پلی همانند بازی های قدیمی و كلاسیك FPS-Shooter خیلی خوب پیش می رود، ولی متاسفانه در نیمه دوم به بعد كم كم حس تكراری شدن به شما دست می دهد و خوشبختانه یا متاسفانه سازندگان به زودی بازی را تمام می كنند كه از حس خسته کننده آن بكاهند.

نتیجه گیری
Singularity بازی بسیار خوبی در سبك Run 'n' Gun است كه با تقلید از بزرگان سبك اول-شخص تجربه ای جذاب را خلق كرده است. ضعف های این بازی قابل چشم پوشی نیستند، ولی نكات مثبت آن بیشتر از این نقص ها هستند.

عرضه بازی SINGULARITY در 3 حلقه DVD.